ten strengste verboden
mens te zijn
maak het hoofd leeg
leer de liefde af

beeld je in
hoe het weer ging
het geheugen
van de tastzin

we dromen van
wat we missen
andere mensen
andere gezichten

niet altijd hekken
soms eens op reis
en dat een mens
geen prooi is

andere plekken
en terug naar de tijd
waarin een thuis
geen kooi is

– Gert Vanlerberghe

Geef een reactie