tussen met tape gemarkeerde
eenpersoons territoria
scharrel ik onwennig
een maaltijd bij elkaar
eten voor jou
schuttingdeur

niet dichtbij maakt bang
ander halve meter
houden van elkaar

ver weg
in jou eigen wereld zonder tijd
zonder morgen en gister
kijk je me vragend aan

kus! roep ik voor het grote raam
ok. antwoordt je als een kind
twee monden op driedubbel glas
daartussen stilstaande lucht
onhoudbare emoties maar
vacuüm verpakt

millimeters worden weer meters
je zwaait naar mij vanaf
afstand

– vogelsang

Geef een reactie