Eens zag de mensheid in China
Een metropool morbide aangedaan
Door een virus genaamd Corona
Het wereldnieuws verslaan

Sommigen kon het niet bommen
De uitbraak voelde ver van hun bed
Ze sliepen de slaap der dommen
En droomden zich onbesmet

Doch de ziekte woedde onstuitbaar
Woekerde van Teheran tot Milaan
En bleek niet meer alleen maar
Een rampspoed te Wuhan

Dus beschikkingen werden genomen
Om de verspreiding draconisch te keren
Die de sterftecijfers moesten intomen
En de jobstijding bezweren

Want naarmate Hein begon te winnen
Kregen regeringen heel snel door
Om zijn seizen terug te dringen
Schrijf je afstand houden voor

Een inenting wilde Bill Gates
Die de pandemie reeds had voorspeld
Doch querulanten gilden steeds
“Zijn enige intentie is het geld”

Zeloten zagen op naar het zwerk
Zou de parousie aanstonds aanbreken?
Of was de zeggenschap der kerk
Met zijn verstek gaan wel bekeken?

En nam China ons niet bij de neus
Door biogenetisch te manipuleren?
Of had de natuur geen andere keus
Dan ons onze hybris af te leren?

Als slachtoffers tam achter slot
Ontwaren wij het hek van de dam
Garen wat mordicus fnuikend beknot
Onze handel en wandel overkwam

– Henk Jonker