Ik kijk naar buiten maar zie niemand staan.
Ik roep, ik zing, ik klap, ik maak muziek
voor zij die ziek en zorgzaam zijn.
Het houdt ze op de been.

Dit gaat meer door merg dan wij vermoeden.
Dit gaat over mensen die wij niet meer
groeten. Wij zien elkaar niet staan.
Wij kijken naar een scherm

en sluiten onze ramen,
onze deuren. Wij sluiten
mensen buiten. De zorg
verzorgt de zieken

uit noodzaak,
onze naam.

– Alex Gentjens

Geef een reactie