Ik tel de straatstenen
en de grassprieten tussen ons in
anderhalve meter straatstenen
anderhalve meter grassprieten
bij benadering
en bij de gratie van de handhaver
die rekent vanaf onze neuspunten
terwijl ik vanaf de punten van mijn schoenen tel
ik tel de lichtjaren
die we van een omhelzing zijn verwijderd.

Ik tel de omzet van het buurtcafé
bij de zweetdruppels in de sportschool
en kom precies op nul. Ik tel daarbij op:
etentjes die niet zijn gesitueerd op eigen grond,
de hoeveelheid leeggereden benzinetanks.
Nog steeds staan we in het rood.
Dan de uren die er zijn verzorgd, gezorgd en bezorgd
boodschappen, oppassen en voor anderen gelapte ramen,
alle gegeven anderhalvemeterliefde –

dan onvermijdelijk tel ik
de overlijdensadvertenties in de krant
ik tel de jaren tussen gestorven en geboren–
en schat hoeveel jaren er zijn verloren.
Ik tel en tel en besef
anderhalve meter bij je vandaan
gebeurt dit allemaal.

– Henk Ruiter