Ik smacht naar jou maar onze liefde zal niet bloeien
met kratten op de stoep als barrière.
Onder mijn trui en T-shirt gaat het broeien
hormonen razen door mijn capillairen.

Ik smacht naar jou op anderhalve meter
de kratten op de stoep vormen de grens.
Ik droom van jou, maar dat maakt het niet beter,
want op mijn bril vormt zich een dikke laag condens.

Je zet mijn kratten binnen met een plof –
ik moet dan achteruit en kijk op afstand
en droom van zwoele lippen achter stof.

Mijn hart, mijn wangen, álles staat in brand.
Dan slaat de voordeur dicht, de dreun klinkt dof.
En fluitend loop je weg: alweer een klant.

– Norma Liter