Toen je samen met mij waakte
rug tegen rug, opgetrokken knieën
kousen laag, we lazen boeken

Het werd ochtend, de wallen onder
je ogen vulden zich met zonlicht
Maar niets veranderde de dag

We vingen zilvervisjes met
blote handen en lachten om
het stof dat uit boeken kwam

pirouetten danste in de schemer
ogen traande in zacht zilt
liefde stamelde op onze lippen

– Marten Janse

Geef een reactie