een troosttocht door de Achterhoek

Traag lopend langs de droog
gevallen beken, op zoek
naar watergevende troost.

Cocker’s Cry Me a River
hertaal ik naar mijn eerste
moedertaal. Liep mi-j ‘n Slinge.

In het Woold aan de Kreilweg
met omhelzing beuk
den denkt zichzelf hemel in
valt niets te vrezen.

Voortgaand aan Larenseweg
de eik zoent de berk
tangopassen naar de zon
ijken ‘s nachts de maan.

In het Klein Dochterens woud
draaiend en dansend
zinderend de beuk de eik
kust en omstrengelt.

Op het Enghuizer landgoed
weerbarstig de bast
acacia met esdoorn
waarachtig gedicht.

Zie daar ook groene mantels
strengelend vlechtwerk
stromende sappen bomen
steun en harmonie.

De Weppel stroomt langzaam over
in gestaag troostvarendheid,
spoelt koortsig de longen schoon.

– Hans Mellendijk

Geef een reactie