Wij,
de bouwers van dijken.
Wij,
wij leven onder de zee.

De onmogelijke stand
van een op zee gewonnen land.
Wij zetten water onder zand.

Onze dijken zijn bemand.

Wij,
wij leven aan de waterkant.

Elke golfslag trotserend.
Tussen leven en vrezen balancerend.
De waterweg vererend.

Onze dijken continu beherend.

Nu spoelt de zee weer door onze dijken.
Lijkt ons land onder virale golven te bezwijken.
Tellen we zoals in 1953 de lijken.

Het is tijd om onze dijken te herijken.

Wij,
wij zullen ook deze keer in de kracht van onze dijken geloven.
Want Nederlanders vergeet niet:
Wij worstelen en komen boven.

– Rick van der Rest