Via de app heeft ze doorgekregen dat de toetsweek
waar ze al haar hoop op had gevestigd,
om van drie tóch nog naar vier havo te kunnen gaan
is afgelast.
Ze belt me vanaf het voetbalveld
waar ze een balletje trapt met haar vader,
steeds minstens een half veld tussen hen in.

Het leek zo vet drie weken vrij
maar vader wil zorgen voor beweging en ik begon vanmorgen meteen al te bitchen
over een leerrooster, vooruit werken en een boek lezen.
Ze snapt niet waarom we niet allemaal een beetje relaxed doen.

Ik laat haar nog even buiten spelen.
De eerste lentezon scoort.
De appelboom staat in de knop.
Een citroenvlinder landt op de rand van de gft-bak.
Nog even en we zullen weer bloot kunnen zwemmen in de rivier.

Morgenvroeg laten we samen de hond uit,
minstens een half uur, stevig doorstappen.
Dan ik koffie, zij een kop thee met melk en honing,
Aardrijkskunde, CKV en bio
Waar we zijn op aarde
hoe het anders kan en
hoe een virus werkt.

Daarna weer naar het voetbalveld om
de lente in te koppen.

– Heidi Koren

Geef een reactie