Buiten de stilte. Binnen de angst, ik zie het aan je ogen
We zien de rode plekken op de kaart, ze komen dichterbij
Je wast je handen na het shoppen

Ik mis de kinderen, jij je moeder. We bellen, mailen,
appen, maar niets verlicht de pijn en de onzekerheid
hoe lang gaat dit nog duren?

Buiten de nestelende vogels, de magnolia die bloeit,
de geur van hyacinten, knoppen die ontluiken

Het is voorjaar, het is voorjaar, zeg ik zacht
We zullen binnen blijven, verliefd op onze aarzelende lach.

– Cilja Zuyderwyk

Geef een reactie