Een vloot nachtschuiten in het gelid
in slagorde om te sterven.
Per boot slechts één persoon …
in buikligging
onder zeil in diepe rust
tot de engel hem zal wekken
uit zijn slaap om weer te vechten
tegen de dood.
De engel verschuilt zich
achter masker, in wit gehuld.
Een kroon als tooi
voeten als hoeven,
zijn tong gespleten,
zijn wervels tot staart.
Die worgengel is de dood,
het gevecht wordt verloren.
De kroon geeft hem zijn naam:
Corona.
Lijven gehuld in zakken
verdwijnen in een zee
van verdriet.
Dit drama
vergeet je niet.

Geef ons de kracht,
geef ons de moed
te strijden met elkaar
tegen deze nachtmerrie.
Laat ons zoeken
naar een echte engel
die ons verhoedt
te sterven.
Tenzij het van de goden moet.

– Ferd van der Aa

Geef een reactie