Stilte werd opnieuw verdeeld
en heerst op ongewenste plekken.
Als schaamte vindt het wegen
naar wie er nooit om heeft gevraagd.
Het sluipt en kruipt
door de kieren van je huis
naar binnen,
terwijl ergens anders
oorverdovend hard verlangd wordt
naar momenten zonder ruis.
Mijn wens niet gestoord te worden,
krijgt geheel opnieuw betekenis,
terwijl jij in plaatsvervangende stilte
op precies hetzelfde hoopt
en je afvraagt hoe lang het al geleden is
dat iemand het doorbrak.

– Yanaika Zomer

Geef een reactie